امروز یکی از روزهای بدمه. نمیدونم چرا همش یاد بدترین خاطرات زندگیم میفتم. یاد اون کارهایی که ممکنه دل کسی را آزرده باشی. دل عزیزترینهات رو. عذاب وجدان تمام وجودم را گرفته. اصلاً حوصله ندارم. دلم میخواد با یکی دعوا کنم تا تخلیه بشم.

برای منی که تو شهر و خونه خودم به سختی روزه می‌گرفتم شرایطی پیش اومده که در منطقه‌ای با گندترین آب و هوای ممکن، اونم تو فصل تابستون مجبور هستم بیشتر از 15 ساعت نه آب بخورم نه غذا، بدتر از اون اینکه صبح بعد از سحر نمی‌تونم بخوابم تازه 12 ساعت هم باید سر کار باشم!!

در این مدت تنها نهاد اطلاع رسانی مؤثر، که هیچ قدرتی توان سرکوب فریاد اعتراضش را نداشت، فضای وبلاگستان فارسی بود. با وجود همه فیلترها، بسیج امکانات دولتی نتوانست گفتمانش را حتی برای لحظه‌ای خاموش نماید. تأثیری که وب‌ سایت بالاترین در جهت اطلاع‌رسانی شفاف، دقیق و غیرمغرضانه، با همکاری و مشارکت هزاران وبلاگ‌نویس و تولید کننده محتوای خبری در این حرکت و جنبش مدنی داشته است به طور قطع در تاریخ سیاسی ایران ثبت خواهد شد. صحبتها، نظرات و تحلیلهای شما عزیزان به طور پراکنده به گوش جهانیان رسیده است. همانطور که کلیه شخصیتهای سیاسی، مذهبی، علمی، فرهنگی و هنری به صورت فردی، جمعی و صنفی با انتشار بیانیه‌‌ها و نامه‌ها، اعتراضات و راهکارهای خود را اعلام نموده‌اند، لازم است فعالین وبلاگستان بیانیه مشترکی را تنظیم و منتشر نموده که به امضای هزاران وبلاگنویس عرصه سیاسی ایران برسد.  لذا برای جهت‌دار نمودن و شنیده شدن صدای اعتراضمان، به عنوان تأثیرگذارترین نهاد اطلاع‌رسانی، در برابر خبرگزاریها و بنگاههای دروغ‌پراکنی داخلی، از تمامی وبلاگ‌نویسانی که نسبت به پایمال شدن حقوق خود و جنایات صورت گرفته در دوران پس از انتخابات اعتراض دارند استدعا دارم نسبت به تهیه و تنظیم پیش‌نویس نامه‌ای مشترک، خطاب به بالاترین مقام سیاسی جمهوری اسلامی اقدام نموده و صدای اعتراض خود را در صفحات تاریخ این مرز و بوم جاودانه کنند.

در صورت موافقت شما عزیزان، از دوستانی که نثر شیوا و نگارش مؤثری دارند استدعا دارم نسبت به ارائه این پیشنویس اقدام نموده و پس از اعلام نظر و رأی‌گیری، آن را به صورت رسمی منتشر نمایند.

                                                                                                                               با تشکرو احترام

عضو ناچیز وبلاگستان – همسوار

1388/4/8

صحبتهای علی اکبر ولایتی مشاورعالی رهبری در امور بین‌الملل و همچنین وزیر امور خارجه کشور در دوران جنگ و سازندگی دارای ابعاد روشنی بود که کمتر به آن پرداخته شد. ولایتی که اخیراً عمل جراحی را پشت سر گذاشته و در حین گفتگو در ویژه برنامه شبکه سوم سیما بدان اشاره‌ای هم کرد که «محل جراحی در حال خونریزی است» ظاهراً همچنان دوران نقاحت جراحی خود را به سر می‌برد؛ به عنوان یکی از ریش‌سفیدان انقلاب و جمهوری اسلامی این روزها در محافل مختلف حضور دارد. وی که تسلط خوبی نسبت به وقایع بین‌المللی، تاریخ ایران و جهان دارد و همواره در سخنان خود به وقایع تاریخی مشابه در اعصار گذشته اشاره می‌کند اما این بار اشاره او به وقایع گذشته، ارتباطی با نظام کنونی کشور نداشت. ولایتی در مورد سوالی که قدرت انگلستان آن قدرها هم که می‌گویند زیاد نیست و دست داشتن او در وقایع روز دنیا آنچنان محرز نبوده است؟ به دست داشتن انگلستان در کودتای 25 و سپس 28 مرداد 1332 اشاره کرد (56 سال پیش) که شاه چون از عدم حمایت امریکا و انگلستان در انجام کودتا بیم داشت با دریافت رمز از طریق رادیو بی‌بی‌سی مطمئن شد که کودتا مورد حمایت آنهاست. او همچنین به بلوکه شدن بیش از یک میلیارد پوند اموال ایران در بانکهای بریتانیا اشاره کرد. ولایتی در جواب سؤال ناگهانی حیدری که پرسید نظرتان در مورد ابطال انتخابات چیست؟ با مکث زیادی جواب داد: «ابطال، ضررهای زیادی را به کشور وارد میکند» و با بیان یک مثال عینی اشاره به ابطال انتخابات در زمان دکتر مصدق کرد و گفت 5 روز پس از ابطال انتخابات کودتا شد و مصدق را عزل کردند. وی پس از آنکه متوجه شد ارجاع تاریخی او با وضع کنونی کشور ارتباطی ندارد بنگلادش را نمونه بارزی برای این موضوع دانست که سالهاست جنگ خیابانی میان دو گروه بر سر قدرت وجود دارد. ولایتی همچنین مدعی شد مسئولیت اجرایی ندارد و انتخاب هریک از نامزدها در جایگاه او بی‌تأثیر است ولی فصل‌الخطاب بودن رهبری را به نفع کشور دانست. وی در مورد فصل‌الخطاب بودن ریاست جمهوری امریکا گفت که حتی می‌تواند نظر کنگره را وتو کند و با بیان تقلبی که در زمان انتخابات بوش و الگور رخ داده بود ادامه داد که با این حال بوش رئیس جمهور شد. ولایتی در ادامه سخنانش گفت این دعوایی است که میان خودیهای نظام صورت گرفته و مردم راه خود را خواهند رفت. سخنان او در لفافه حاکی از وجود تقلب در انتخابات است، نظر رهبری را به نفع کشور و رأی مردم را بی‌تأثیر در حرکت جمهوری می‌داند.

اگر موسوی و کروبی مردان عمل هستند الان فرصت اینه که جام زهری که می گفتند را بنوشند و رهبری جنبش ملی را بر عهده بگیرند.

کاش این عشقه از اون عشقهای شیمیایی همیشگیم نباشه!

1-       مزدک موقع اذان مغرب گفت از هموطنان مسلمان می‌خوام برای تیم ملی دعا کنند.

2-       در حین پخش بازی از تلویزیون، تصویر پرچم بسیار بزرگ علی ولی اله نشان داده ‌شد.

3-       تصاویر رقص و سیگار کشیدن تماشاچیان از تلویزیون پخش شد.

4-       تا قبل از خوردن گل تساوی و باخت ایران دائماً close up احمدی نژاد پخش شد.

5-       عربستان مهد اسلام و کشوری با مردم مسلمان است.

6-       در بازی ایران و عربستان 100000 تماشاچی حضور داشت.

ولی هیچ یک عامل برد ایران نشد. آقایان تصمیم گیرنده لطفاً فوتبال را با فرهنگ، سیاست، مذهب و عقیده خودتان قاطی نکنید. به ضرر خودتان است به خدا.

به دلیل ابهاماتی که در نوشته قبلی من وجود داشت در این نوشتار سعی می‌کنم منظور خودم را از پست «خوابگاه دانشجویان دختر زرتشتی» شفاف‌تر بیان کنم. پیش از آن باید بگم که مطالب مطرح شده در باب این موضوع همگی براساس دیده‌های من (نه شنیده‌ها)  از وضعیت کنونی زرتشتیان ایران هست و شاید نقصانی در ادراک من از این وضع وجود داشته باشد ضمن اینکه معاشرت من با زرتشتیان محدود به شهرهای یزد و تفت و روستای قاسم‌آباد است. سمت و سوی دیدگاه من به این موضوع حکومتی نیست. اگر جایی حرفی از محدودیت می‌زنم محدودیت حکومتی را نمی‌گم بلکه به محدودیتهای فرهنگی و اجتماعی اشاره می‌کنم.

جمعیت زرتشتیان ایران  بالغ بر 45000 نفر است که بیشتر در مناطق تهران، یزد و کرمان زندگی می‌کنند. جمعیت زرتشتیان تفت شاید به 100 نفر هم نرسد. زرتشتیان قاسم‌آباد به 6 خانوار هم نمی‌رسد. این در حالی است که نسبت جمعیت آنان به جمعیت مسلمانان بسیار کوچک است. با این جمعیت اندک آیا آزادانه می‌توان همسری را انتخاب کرد. مسلماً نه چون باید در همان جمعیت کوچک شخصی را انتخاب کنند. حرکت به سمت زرشتیان دیگر شهرها. اختلافات فرهنگی و طبقاتی را مطرح می‌کند. یک پسر روستایی در شرایط معمول امکان ازدواج با دختر متمکن زرتشتی اهل تهران را ندارد. یک پسر تحصیل کرده زرتشتی اهل اصفهان به طور معمول نمی‌تواند دختری را از میان زرتشتیان تفت انتخاب کند. از دیگر ادیان چطور؟ مسلمانان، مسیحیان، یهودیان؟ باز جواب منفی است. پس انتخاب محدود به جمعیت اطراف خود می‌شود. چقدر امکان ازدواج دخترخاله پسرخاله، دخرعمو پسرعمو هست؟ اگر در این جمعیت کسی را دوست نداشته باشند چه باید کرد؟ در نظر داشته باشید که این محدودیت از بدو ورود اعراب به ایران به طور نرم ایجاد شده، در دوران صفویه شدت پیدا کرده و دایره آن تا زمان حال تنگ‌تر شده است.  یکی از دلایل عمده مهاجرت زرتشتیان و خروج آنها از ایران همین موضوع است.

فرهنگ غالب جامعه ایران را در نظر بگیرید. کدام دختری است که در این جامعه از خانه خارج شود و متلک به او نگویند. چشمانی به او نگاه سخیف نکنند. دستانی به سمت او دراز نشود. حال، در این شرایط در نظر بگیرید دختری زرتشتی، مسیحی یا یهودی بخواهد آزادانه آئین خود را ابراز کند و در این جامعه زندگی کند. به سرعت سخیفترین افکار به ذهن غالب افراد آن جامعه متبادر می‌شه. مثال عینی می‌گم از همین موضوع. دوست همخدمتی داشتم از ارامنه جلفای اصفهان. یک روز با هم به مأموریت اعزام شده بودیم. وقتی رفتیم افسر نگهبانی کلانتری خودمان رو معرفی کنیم. افسرنگهبان تا دید اسمش نورویک هست شروع کرد باهاش صحبت کردن.

- ارمنی هستی؟

- آره.

- کجا زندگی می‌کنی؟

-جلفا.

- شما ارمنیا خوب حال می‌کنینا؟

- چه کار کنیم دیگه.

- عرق هم می‌خورین؟

- بعضی وقتها.

- دوست دختر هم داری؟

- چی بگم؟

- راستی ختنه کردی؟

- نه. می‌خواهی نشونت بدم؟!

خلاصه بعدش که با هم رفتیم گشت نورویک خیلی عصبانی بود. خطاب به افسرنگهبان می‌گفت آخه عوضی اگه من عید به عید شراب می‌خورم شماها که هرهفته چهارلیتری سر می‌کشین. دیگه به ختنه شدن من چه کار داری؟

منظورم از گفتن این موضوع این بود که دیدگاه آدمهای کف جامعه که تعدادشون هم کم نیست در این سطحه. یک خاطره دیگه هم بگم. تو پادگان آموزشی که بودیم. هر دوره حتماً از ادیان مختلف حضور داشتند. مسیحی، یهودی، زرتشتی حداقل سنیها را می‌تونستیم موقع نماز خوندن بشناسیم. حاج آقا و فرمانده پادگان دائماً گوشزد می‌کردن که به اقلیتها احترام بگذارید. باهاشون درگیر نشید. و از این جور حرفها. یاد ندارم موقع نماز ظهر آیه‌ای از قرآن خونده بشه و تفسیری هم از آیه گفته بشه که از یهودی‌ستیزی و دشمنی با مشرکان حرفی نزنند. هر جا اسم مشرکان میومد تو پرانتز یهودیان و مسیحیان هم گفته می‌شد.

خیلی به حاشیه نمیرم و امیدوارم تونسته باشم منظورم رو اونطور که می‌خواستم برسونم. در مورد اون عکسها هم باید بگم تو سفر اخیرم به یزد داخل بافت قدیم در بخشی که محله زرتشتیان هستش این ساختمان را دیدم که هنوز هم بطور کامل افتتاح نشده بود. در این باره که ساختن خوابگاه برای دختران زرتشتی چقدر می‌توانه به وضعیت اونها در تحصیل کمک کنه من هم تردید دارم. تو شهری مثل یزد مگه چقدر دختر زرتشتی میاد برای تحصیل که بخوان اونجا اسکانش بدن. ولی به هر حال اون را به فال نیک می‌گیرم. ببخشید که متن را ویرایش نکردم.

اهدائی دهشمندان نیکوکار و انشادان بانوبمان داراب افشاری‌زاده مریم آبادی و کیخسرو خدا مراد بزرگ چمی با وسایل و امکانات رفاهی به انجمن زرتشتیان یزد امیدواریم در حفظ و نگهداری آن بری نسلهای بعدی کوشا باشند و بانیان را دعای خیر نمایند. (انجمن زرتشتیان یزد – 1387 خورشیدی)

در شرایط کنونی جامعه ایران که دختران و زنان مسلمان آزادی اندکی دارند، بانوان زرتشتی با محدودیتهای بسیار بیشتری مواجه هستند. زرتشتیها خیلی زیاد به خارج از کشور مهاجرت می‌کنند و بسیار زرتشتیهایی را می‌شناسم که به خاطر آزاری که طی قرون متمادی بر آنها شده آئین و کیش خود را ابراز نمی‌کنند. با دختران زرتشتی یزد که صحبت می‌کردم بلا استثنا قصد خروج از ایران را داشتند. یکی آلمان، یکی هند دیگری فرانسه. زندگی برای آنان بسیار سخت است گرچه ابراز نمی‌کنند. آنها از بیرون به سختی کسی را میان خود راه می‌دهند. به سختی کسی را باور می‌کنند و زخمها و آزاری که در گذشته دیده‌اند را فراموش نکرده‌اند. جامعه کوچک زرتشتیان ایران اجازه رشد ندارد. آنها مجبور به ازدواجهای فامیلی هستند و همین موضوع باعث ایجاد مشکلات ژنتیکی برای فرزندان آنها شده است.

در این مدت خیلی از جنجالهای برنامه 90 صحبت شد، متهم شدن فردوسی‌پور به تضعیف نظام و حمایتهای بی‌سابقه مردمی و نهایتاً برنامه‌ای که بیش از 2 میلیون sms به همراه داشت. خیلیها تلاش کردن این مسائل رو مربوط کنند به اینکه این smsها یک نه بزرگ به نظام بود و… که همتون اینها را شنیدین. ولی نکاتی که توجه منو به خودش جلب کرده چیزهای دیگه‌ای هستن. روزی که فردوسی‌پور با آخوندی بحثش شد و آخوندی اول برنامه به طرح سؤال نظرسنجی اعتراض کرد ‌گفت: «این درست نیست که شما در سیما به تصمیمی که هیئت مدیره اتخاذ کرده اعتراض کنید» (نقل به مضمون) و پس از توجیه‌های فردوسی‌پور، آخوندی مثالی آورد که با توجه به ابعاد رسانه‌ای سیما خنده‌دار به نظر می‌رسید: «…خوب اگه اینطوره ما هم فردا تو سایت سازمان ورزش نظرسنجی میگذاریم که آیا با تغییر مدیر شبکه سه وضعیت برنامه‌هاش درست میشه یا نه؟…» (نقل به مضمون) این جمله از این جهت برای من جالب بود که سازمان ورزش دولتی با تمام قرابتی که به صدا و سیمای حکومتی داره هیچ رسانه بزرگ دیگه‌ای در اختیار نداره که بتونه از طریق اون خودش رو ارائه بده. انحصار رسانه‌ای ایران همون چیزیه که ایران را از رسیدن به دموکراسی دور می‌کنه. با پتانسیلی که ما ایرانیها در جوگیر شدن داریم افکار عمومی را در جهت منافع خودشون آماده می‌کنند و بعدش یک رأی‌گیری و تمام. من این مسائل رو که می‌بینم به این نتیجه میرسم که چقدر صدا و سیما در افکار عمومی مردم تأثیر گذاره. که حتی می‌تونه اکثریت کسانی که توی بالاترین برای مدتها به صدا و سیما بد و بیراه می‌گفتن رو همراه خودش کنه و برای چندین هفته، بیشتر لینکهای داغ روزانه‌اش رو به جنجالهای 90 اختصاص بده. این یعنی بازی خوردن و این یعنی سیاست. شاید خیلیها که این مطالب رو می‌خونن این حرفها براشون خوشایند نباشه ولی متأسفانه همه به مدیران سیما نشون دادیم که قبولشون داریم. اون شب که فردوسی‌پور با قیافه افسرده جلوی دوربین ظاهر شد و یک برنامه بی‌حاشیه و سرد رو نشون داد و حتی آخر برنامه اون جمله معروفش را گفت که «اگه عمری باقی موند باز هم روی این صندلی از حق و حقیقت صحبت خواهیم کرد» به نظر نمی‌رسید که این برنامه دیگه عمری داشته باشه ولی مدیران سیما با تیزبینی خاصی که کمتر میان مدیران کنونی حکومتی دیده بودیم این حمایتهای مردمی را به نفع خودشون تموم کردند. مطمئن باشید اگه فردوسی‌پور هم مثل فرزاد حسنی محبوبیت نداشت تا حالا باید از صحنه تلویزیون محو شده بود.

به همون اندازه که حساسیت در مورد براندازی نرم وجود داره مطمئن باشید تغییر نرم افکار عمومی هم در سرلوحه کار سیما قرار داره. اگه توجه کرده باشید از سال 1382 عصرهای جمعه حدود ساعت 6 بعدازظهر سلسله سخنرانیهایی در سیما شروع به پخش شد که در اون رحیم‌پور ازغدی شرایط حکومت اسلامی رو مطرح می‌کرد و بیشتر در مورد نوع حکومت امام علی و عدالت علی و شهامت علی و مهرورزی علی و ساده‌زیستی علی صحبت می‌کرد. صحبتهای اون مورد اقبال عمومی قرار گرفته بود اگه فیلم فقر و فحشای مسعود ده‌نمکی را دیده باشید صحبتهای آتشین و پرحرارت رحیم‌پور را در نماز جمعه تهران دیدین و شنیدین. بعد از 2 سال زمینه‌سازی افکار عمومی از حق و عدالت، آدمی کاندید شد که شعارش عدالت و مهرورزی بود و به نظر من شدیداً نوع تبلیغات و صحبتهاش با اهداف سخنرانیهای رحیم‌پور نزدیک بود. احمدی‌نژاد را اصفهان پیروز کرد. همون شبی که کروبی به خواب اصحاب کهف رفت و وقتی بیدار شد شنید که از احمدی‌نژاد عقبتره به خاطر این بود که رأی هشتصد هزار نفری شهر اصفهان به احمدی‌نژاد در دور اول به کل آمار اضافه شد. نمیتونیم توجیه کنیم که در انتخابات تقلب شد و تقلب نشد یا اینکه چه شد و چه نشد. اونچه مسلمه و من بین مردم می‌دیدم احمدی‌نژاد بین مردم اصفهان خیلی زیاد طرفدار داشت.

در نهایت با دستور رهبری و طرح این مسأله که برای رقابتهای انتخاباتی خیلی زود است، باید منتظر بشینیم و ببینیم که سیمای جمهوری اسلامی چگونه افکار عمومی را برای انتخاب رئیس‌جمهور مورد تأیید نظام همچون احمدی‌نژاد آماده می‌کند.